بیماری کرون یک بیماری التهابی مزمن دستگاه گوارش است که میتواند هر نقطهای از دهان تا مقعد را درگیر کند ولی اغلب روده ی باریک (ایلئوم) و روده ی بزرگ را مبتلا میسازد. التهاب در کرون معمولاً «بخشبهبخش» (patchy) است و تمام لایههای دیواره ی روده (موسوم به التهاب ترانسمورال) را گرفتار میکند؛ این ویژگی باعث بروز زخم عمیق، فیستول و تنگی میشود.
علت دقیق ناشناخته است اما چند عامل مهم در توسعه ی بیماری نقش دارند:
در فرد مستعد، تعامل بین ژنها و میکروبیوم باعث فعالشدن پاسخ التهابی موضعی میشود. این التهاب ترانسمورال، با نفوذ سلولهای التهابی به تمام لایهها، سبب زخمهای عمقی میشود. با گذشت زمان التهاب مکرر میتواند منجر به فیبروز (رسوب کلاژن و بافت زخمی) و تشکیل تنگی (باریکشدن مجرا) شود. اگر مسیر التهاب به خارج از روده امتداد یابد، فیستولها (تونلهای غیرطبیعی بین روده و پوست یا اندامهای دیگر) ایجاد میشوند.
(راهنمای مرحله به مرحله)
در بیماری کرون، درمان کامل بیماری نیست اما می تواند در کنترل عوارض بیماری کمک کننده باشد. مواردی که جراح مداخله میکند:
در انتخاب تکنیک، حفظ حداکثر بافت سالم و جلوگیری از سندرم روده ی کوتاه (که در اثر برداشتن طول زیاد روده ایجاد میشود) در اولویت است.کرون بیماریی است با دورههای بهبودی و عود مکرر. با درمانهای جدید بسیاری از بیماران کیفیت زندگی بهتری دارند و برخی عوارض کاهش یافتهاند.
نه — کرون یک بیماری التهابی غیرواگیردار است؛ ترکیبی از ژنتیک و واکنش ایمنی نسبت به میکروبهای روده باعث آن میشود و از شخصی به شخص دیگر منتقل نمیشود.
کالپرکتین یک پروتئین موجود در گلبولهای سفید است که وقتی التهاب روده وجود دارد در مدفوع بالا میرود. آزمایش کالپرکتین کمک میکند بفهمیم آیا علائم بیمار به التهاب واقعی روده مربوط است یا نه (مثلاً جدا کردن از سندرم روده ی تحریکپذیر).
ایمونومدولاتورها داروهاییاند که فعالیت سیستم ایمنی را به طور عمومی کم میکنند تا التهاب تکرار نشود. بیولوژیکها موشکافانهتر عمل میکنند: پروتئین یا مولکولی مشخص در زنجیره ی التهابی را هدف میگیرند و خاموش میکنند؛ بههمیندلیل در بیماریهای متوسط تا شدید اثر قوی دارند.
جراحی در کرون معمولا برای درمان عوارض انجام میشود (تنگی، فیستول، آبسه، سوراخ یا خونریزی شدید). جراحی بیماری پایهای را ریشهکن نمیکند و بازگشت بیماری در بخشهای دیگر روده ممکن است اتفاق بیفتد؛ بنابراین هدف جراحی، اصلاح عارضه و حفظ کیفیت زندگی است.
با درمانهای جدید این احتمال کاهش یافته اما هنوز برخی بیماران طی سالها نیاز به یک یا چند جراحی پیدا میکنند — مخصوصا کسانی که دیر درمان شده یا بیماریشان فیستولساز یا تنگیزا شده است.
بله؛ بیشتر زنان مبتلا میتوانند حاملگی موفقی داشته باشند. بهترین زمان بارداری زمانی است که بیماری کنترلشده باشد. بعضی داروها باید تنظیم شوند؛ تیم درمانی راهنمایی میکند.
کرون یک التهاب مزمن روده است که باعث درد شکم، اسهال، کاهش وزن و گاهی عوارضی مثل آبسه یا فیستول میشود. تشخیص با ترکیبی از آزمایش خون، آزمایش مدفوع (کالپرکتین)، کولونوسکوپی و تصویربرداری (MRI یا CT) انجام میشود. درمان شامل داروهایی است که التهاب را خاموش میکنند — از کورتون برای برطرفکردن حمله ی شدید تا ایمونومدولاتورها و بیولوژیکها برای کنترل طولانیمدت — و در صورت بروز عوارض خاص، عمل های جراحی به کار می رود. هدف درمان، کنترل التهاب، جلوگیری از عوارض و حفظ کیفیت زندگی است.
مرکز درمان ليزری بيماری های مقعد
مرکز درمان سرطان های روده بزرگ
